X
تبلیغات
اسفاد
 

سرو زیبای اسفاد

سرو کهنسال اسفاد


 

نوشته شده توسط محمود در جمعه بیست و سوم اردیبهشت 1390 ساعت 16:10 موضوع | لينک ثابت


این هم یک پست از سایت "روستاهای ایران" در باره اسفاد

مرتضی حسینی اسفاد  در خصوص اسفاد چنین گفته :

زتنگنای وطن گشته " مرتضی " آزاد

اگر چه یاد وطن را نمی برد از یاد

کجاست حافظ و شیراز و آب رکن آباد

خورند جرعه ای از آب" قلعه ی اسفاد"

نگاهی به نقشه ایران بیندازید. در شرقی ترین نقطه کشور در استان خراسان جنوبی شهرستان قاینات را می بینید. در شرق این شهرستان مجموعه روستاهای موسوم به زیرکوه را می توانید پیدا کنید که روستای اسفاد در میان آنهاست.

  كسب و كار در اسفاد قديم

    اسفادیهای امروز با کشاورزی روزگار می گذرانند و اندکی هم دامداری دارند. اما اسفاد قدیم صنایع مهم دیگری هم داشته است. شما می دانید که پیشرفت هر مردمی به این است که بیشتر از مصرف خود تولید کنند و محصولات اضافه را بفروشند. این کار همان صادرات است.

     اگر مردمی صادراتشان بیشتر از وارداتشان باشد، خیلی سریع ثروتمند می شوند و اگر واردات بیشتری داشته باشند، به مرور فقیر و فقیرتر می شوند و این همان راز اصلی ثروتمند شدن بعضی کشورهاست.

      در قدیم اسفادیها کالاهای زیادی برای صادرات داشته اند که برخی از آنها کاملاٌ فراموش شده است. تعدادی از آنها را که تقریباٌ مربوط به چهل سال پیش است، نام می برم:

      1. آهن : گاو آهن محلی را بسیاری از شما می شناسید. چوبی دوشاخه و منحنی شکل که یکسر آن به وسیله جوغ (Jogh) به شانه دو گاو بسته می شد و به سر دیگر آن قطعه ای آهن به شکل مثلثی متساوی الساقین متصل بود که روی زمین قرار می گرفت. کشاورز، تیرکی عمودی را در دست می گرفت و به وسیله آن، گاو آهن را روی زمین هدایت می کرد. با حرکت گاوها، خیش آهنی زمین را می شکافت و در آن شیار ایجاد می کرد و کشاورزی با این شیار آغاز می شد...

     این آهن را که قلب کشاورزی بود، در اسفاد می ساختند. در اسفاد قدیم چندین کوره آهن ریزی وجود داشت که بقایای آنها تا زلزله 1358 باقی بود و وسیله بازی ما بچه ها شده بود. اما من یک نمونه روشن و فعال آن را در باغ آقایان اسداللهی (خدابیامرزخواجه میرزا حسن و خواجه میرزا احمد) به خاطر دارم. در یک سو، چند نفر با سرعت و شدت در کوره می دمیدند تا آتش افروخته بماند و در سوی دیگر کسانی آماده بودند که کار قالب گیری آهن های ذوب شده را انجام دهند.

      ما بچه ها از دور نگاه می کردیم و منتظر بودیم که از آهن های اضافی برای ما چکش بسازند. چکش های کوچکی که با آن سنگ های نقش دار را صیقل می دادیم و تشله (toshle) می ساختیم. آهن ها در بستری از ماسه نرم (قوم) قالب گیری و سرد می شد. علاوه بر آن که خود اسفادی ها از این آهن ها استفاده می کردند، مقدار زیادی از آن فروش می رفت.

        سالی یکی دوبار چند نفر خورجین هایی پر از آهن را بار الاغ می کردند و با سفر به روستاهای اطراف بیرجند و قاینات آنها را می فروختند و سپس آهن های شکسته و قراضه را می خریدند تا دوباره در کوره ها گداخته و قالب گیری کنند. قدیمی ترها خاطره هایی شنیدنی از این سفرها بیاد دارند که به پرسیدنش می ارزد.

        2. کرباس بافی : کرباس پارچه ای ضخیم و نسبتاٌ با دوام بود که برخی آن را برای لباس یا مندیل (عمامه محلی) استفاده می کردند. پیراهن کرباس برای مردان، بلند و گشاد بود و دامنی داشت که تا روی زانو می رسید. (بعضی از مردم خواف هنوز هم از این طرح لباس می پوشند). اما کرباس بیشتر برای ملافه یا آستری لحاف و تشک، بند قنداق نوزاد و مانند آن استفاده می شد.

    دستگاه چوبی کرباس بافی نسبتاٌ پیچیده بود و قطعات مختلفی داشت. من هنوز هم صدای چک و چک آن را هنگامی که مادر بزرگم (بی بی) با آن کار می کرد به یاد دارم. بند قنداقهای رنگی و بقچه بند هایی که با سلیقه رنگ آمیزی شده بود، فروش خوبی داشت...

       3. پلاس و گلیم : بافتن پلاس و گلیم بسیار ساده و کم هزینه بود و به همین دلیل تا این اواخر ادامه یافت. مدل دستگاههای قالیچه بافی را بعضی از شما دیده اید. چارچوبی مستطیل شکل که میله ای در وسط برای کشش و تنظیم فرش قرار داده شده بود. تار فرش از نخ های پنبه ای تابیده و محکم و پود آن از رشته های باریک پارچه یا نخ کلفت و مانند آن تشکیل می شد. از این روش برای بافتن خورجین، خاک کش، توبره، روپالونی و چیزهایی مانند آن استفاده می شد.

      بیشتر فرش خانه ها در روستا پلاس و گلیم بود و برای آنکه جای نشستن نرم شود از تشک هایی کوچک استفاده می کردند. بعضی از مردم فقط برای مهمان تشک می اندختند و خود روی پلاس می نشستند. بعدها که قالیچه رواج یافت، جای تشک را گرفت.

      4. پنبه و پشم : در اسفاد قدیم کشت پنبه و همین طور پرورش گوسفند و بز رایج و گسترده بود. پشم از گوسفند بدست می آمد، مو و کرک از بز و پنبه هم از قوزه. دستگاههای کوچکی به نام حلاجی وجود داشت که به کمک آن پنبه دانه را از پنبه جدا می کردند. حلاجی تقریباٌ شبیه چرخ رشته های امروزی بود. با چرخاندن دسته حلاجی، پنبه از بین دو میله صاف و صیقلی رد می شد و پنبه دانه باقی می ماند. پنبه دانه را برای خوراک دام و پنبه و پشم را هم برای نخ ریسی استفاده می کردند. البته بخش زیادی از این محصولات به فروش می رسید. با گذشت زمان قیمت پنبه به نحوی کاهش یافت که دیگر تولید آن به صرفه نبود و به کلی تعطیل شد. همانطور که خشکسالی و کمبود چراگاه در بیابان، دامداری را از رونق انداخت.

      5. نخ ریسی : پشم و پنبه ای که در اسفاد تولید می شد، می توانست به وسیله خود مردم به نخ تبدیل شود. نخ ریسی وسایل جالبی داشت. زن ها از چرخ نخ ریسی  استفاده می کردند که در حالت نشسته با یک دست، دسته را می چرخاندند و با دست دیگر پشم یا پنبه را روی دوک تیز و باریک نگه می داشتند. با هر گردش چرخ، دوک چندین بار می چرخید و الیاف پشم یا پنبه به دور آن تابیده می شد.

نخ ریسی با چرخ کار هرکسی نبود. هم کار سخت و دشواری بود و هم ظرافت می خواست که نخ صاف و یکدست درآید. به همین دلیل برای کسانی که آن را خوب بلد بودند، کار پر درآمدی بود. اما حاصل سالها کار طولانی با چرخ، شانه های فروافتاده و قوز کرده، همراه با زانو درد و کمردرد بود که برای زنان باقی می ماند.

من در کودکی، ساعت های طولانی پای چرخ بی بی - خدابیامرز - می نشستم و به چرخش تند دوک، که رشته ای باریک را از توده پشم جدا می کرد، خیره می شدم و در جمع کردن پیسه ها و تنیدن کلاف نخ، به بی بی کمک می کردم.

      اما نخ ریسی مردان تفریحی و جالب بود. وسیله کوچکی بود به نام جلک (jelak) که به طور ایستاده استفاده می کردند. مقداری پشم در کف دست نگه می داشتند و آرام آرام به خورد میله باریک جلک می دادند و ضمن آنکه با سرعت آن را می چرخاندند، پشم تبدیل به نخ می شد. این وسیله دیدنی همه اوقات فراغت مردها را پر می کرد. هر روز می توانستی تعدادی از مردان را ببینی که در دو طرف کوچه ها، در پرتوآفتاب زمستان یا خنکای سایه تابستان، جلک می ریسند و گپ می زنند.

       مردم اسفاد خود می توانستند نخ و پارچه را رنگ بزنند. در باره رنگرزی و سایر صنایع اسفاد قدیم، اگر فرصتی دست داد، بازهم خواهم نوشت. خدا نگهدار  ...

قلعه اسفاد

سابقه تاریخی و فرهنگی قلعه اسفاد چندان روشن نیست .کتاب تاریخ حافظ ابرو تالیف شهاب الدین عبدالله خوافی قرن نهم ذیل ولایت زیرکوه قاین از توابع قهستان از قریه اسفاد نام برده است.  این روستا به لحاظ نزدیکی به آبیز که سابقه طولانی داشته و نیز به خاطر داشتن قنات پر آب وموقعیت خاص خود که مسلط بر دشت است دارای سابقه سکونت از اوایل ظهور اسلام و شاید قدیمی تر باشد. بعید نیست در دوره ساسانی ناحیه آبیز و اسفاد که چشمه ها و قناتهای بزرگی داشته مورد توجه فرماندهان و امرا واقع شده باشد.


      قلعه اسفاد از لحاظ استراتژیکی و صعب العبور بودن اهمیت چندانی نداشته چرا که نسبت به ارتفاعات اطراف به آسانی قابل تسخیر است . احتمال دارد این قلعه در مواقع ضروری و بحرانی که ساکنین احساس خطر می کردند مورد استفاده قرار گرفته زیرا در پایین این تپه و به فاصله 200 متری، بقایای خانه ها و معماری مسکونی که در حال حاضر بصورت تپه ماهور در آمده، دیده می شود. در اطراف قلعه دیواری از سنگ لاشه و برجهایی وجود داشته که بدین وسیله حفاظت از قلعه را آسانتر می کرده است. اتاقها تماما از سنگ لاشه ساخته شده به وسیله راهروها و درگاهها به هم ارتباط داشته اند.


     مردم اسفاد معتقدند از کنار قلعه از بدنه تپه تونلی بوده که قلعه را به قریه قدیمی اسفاد متصل می ساخت.احتمالا این قلعه به چاههای قنات مرتبط بوده و از آن طریق به قلعه قدیمی رفت و آمد داشته اند. شناخت بیشتر آن نیازمند حضور باستان شناسان می باشد.
       با توجه به موقعیت روستای اسفاد ونیز بقایای معماری مانده در قلعه، تاریخ آن حداقل به حدود 700 سال قبل می رسد. قطعات سفال لعاب دار پیدا شده به احتمال زیاد در دوره تیموری ساخته شده چون شهاب الدین عبداله خوافی «حافظ ابرو» در قرن نهم از قریه اسفاد یاد کرده است . بنا بر این می توان نتیجه گرفت که قلعه اسفاد در دوره تیمور مسکونی بوده است .

    البته نباید حاکمیت مطلق اسماعیلیان را بر ایالت قهستان در قرون پنجم و ششم نادیده گرفت . اهالی محل اظهار می دارند در قسمت قدیمی اسفاد مسجد جامعی بوده که شباهت کاملی به مسجد جامع افین داشته است و در طی دهه اخیر تخریب و به جای آن مسجد جدیدی از آجر ساخته شده است. اگر چنانچه این مسئله صحت داشته باشد قلعه مربوط به دوره سلجوقی است که مردان اسماعیلیه آن را برای مخفی شدن مناسب دانسته اند.

        پای چنار، نام یکی از نقاط پرخاطره و جذاب اسفاد است. لب قنات، جایی که آب دست نخورده و بکر است و هر کسی سعی دارد که آب آشامیدنی اش را از آنجا بردارد، می توانست برای مردم روستا جذاب ترین جا باشد. بخصوص آن سال های دور ، که جعبه جادویی تلویزیون در خانه ها جایی نداشت که آنها را حبس کند و دور از طبیعت نگه دارد.

   پای چنار، که دیگر از زمان کودکی من به بعد ، چنار آن برجا نبود، پر بود از در ختان سایه گستر گردو . سایه های پهن درخت ها به خنکای آب قنات جذابیتی صد چندان می داد و هر رهگذری را وادار می کرد که چند لحظه ای بنشیند و خستگی در کند. تابستانها ، پای چنار جای مناسبی بود برای لباس شستن زن ها، دور هم نشستن مردها، آب دادن و شستن گوسفندها و آب تنی بچه ها.

    ماه رمضان که می رسید، مردم بی طاقت از گرمای ده، به پای چنار پناه می آوردند، زیر سایه درختان گردو ، گرد می آمدند ، قصه و حکایت می گفتند ، اخبار سیاسی را رد و بدل می کردند ،احکام مذهبی می گفتند و یا قطار بازی می کردند. بچه ها هم زنبورها را دنبال می کردند تا پس از جدا کردن نیش شان ، با آنها فرفره بسازند.

     در ایام محرم ، پای چنار جای مناسبی بود برای توقف دسته عزداری، که از صبحدم تا ظهر ، همه کوچه و پسکوچه های ده را گردیده بود و خسته به آنجا رسیده بود. نماز و ناهار ظهر عاشورا برعهده پای چنار بود و مسجد قدیمی آنجا، که اینک نشانی از آن نیست، میزبان دسته سینه زنی.  

   آن مسجد که با طاقی بسیار بلند و باشکوه، گویا چند قرن قدمت داشت، با زلزله سال ۱۳۵۸ آسیب دید و با زلزله سال ۱۳۷۶ به کلی درهم ریخت . چند سال بعد، مردم برای جلوگیری از خطرات احتمالی، آثار و بقایای آن ویرانه را نیز از بین بردند و مسجدی دیگر به سبک امروز - و البته بسیار ساده -برجای آن ساختند.

سخن از پای چنار است و خاطره هایی که از آن روزها به یاد دارم. آب تنی های کودکانه، تعقیب زنبورهای زرد و قرمز، صورت های ورم کرده از نیش زنبور، شستن انجیرهای کوهی، دلهره های دم غروب و ... 

   همه اینها به برکت آب قنات و درختان گردو بود که در اثر بی رحمی طبیعت و انسان، اینک هر دو آسیب دیده اند. دیگر نه آبی مانده است و نه چناری. حدود ده سال پیش، پس از آنکه جوی آب از پای چنار تا پایین روستا سیمان شد، ریشه های درختان گردو نتوانست آب جذب کند و به تدریج همه آنها خشکید.

آب قنات نیز پس از خشکسالی های اواخر دهه ۷۰ ، زلزله سال ۷۶ و جابجایی مکان روستا، کم شد و ناامنی های ناشی از ظهور طالبان در افغانستان و ورود افغان ها به ایران موجب شد که مردم باغ ها را رها کنند و از آن هنگام به بعد، درختان سرسبزی خود را از دست داد.

http://www.iranvillage.ir/article-323--0-0.html


 

نوشته شده توسط محمود در سه شنبه دوازدهم اردیبهشت 1391 ساعت 16:3 موضوع در باره اسفاد | لينک ثابت


همایش هیئت های مذهبی زیرکوه در سالروز شهادت فاطمه زهرا(س) در اسفاد2

۷ اردیبهشت ۱۳۹۱

منبع:سایت اداره کل تبلیغات اسلامی خراسان جنوبی

به گزارش روابط عمومی نمایندگی فرهنگی تبلیغی زیرکوه حجت الاسلام احمد علیپور مسئول این نمایندگی با بیان این خبر افزود: در این روز جانسوز که یاد آورعاشورایی دیگر بود عاشقان و شیفتگان به خاندان عصمت و طهارت در غالب دستجات عزاداری از اولین ساعات روز در سطح شهربا حرکت در سطح شهر به عزاداری برای حامی بزرگ ولایت حضرت زهرای اطهر پرداختند . در ادامه تمام هیئات مذهبی در همایش فاطمیون که در روستای اسفاد برگزار شد شرکت نمودند.

در این همایش حجت الاسلام محمد رجایی امام جمعه محترم زیرکوه به تبیین شخصیت والای حضرت زهرا (س) از دیدگاه احادیث پرداخت.

گفتنی است در نقاط مختلف شهرستان اعم از روستا و شهر بیش از ۵۰  هیئت مذهبی به صورت دستجات سینه زنی به عزاداری پرداختند و برپایی ایستگاههای صلواتی در نقاط مختلف شهرستان از دیگر برنامه های این روز بود.


 

نوشته شده توسط محمود در جمعه هشتم اردیبهشت 1391 ساعت 17:18 موضوع خبرهای فرهنگی و مذهبی | لينک ثابت


بازدید امام جمعه و حجت الاسلام محمود جعفری از دوره قرآن اسفادی ها در قاین

 اسفند ۱۳۹۰

به نقل ازروابط عمومی ستاد نماز  جمعه زیرکوه

دیشب حضرت حجت الاسلام حاج آقای رجایی امام جمعه محترم زیرکوه و حجت الاسلام محمود جعفری روحانی طرح هجرت هنرستان آیت الله فقیه ره از محفل قرانی اسفادیهای مقیم شهرستان قاین بازدید نمودند. در این دیدار امام جمعه محترم پس از قرائت آیاتی از سوره مبارکه نور نکات تفسیری آن را بیان نمودند. سپس حجت الاسلام جعفری در خصوص زندگی حضرت معصومه و نقشی که ایشان در زنده نگه داشتن حادثه کربلا داشتند با توجه به نزدیکی سالروز وفات ایشان بیان نمود.

 

 


ادامه مطلب

 

نوشته شده توسط محمود در یکشنبه چهاردهم اسفند 1390 ساعت 17:11 موضوع خبرهای فرهنگی و مذهبی | لينک ثابت


تجلیل از موذن روستای اسفاد

حجت الاسلام محمود جعفری روحانی طرح هجرت هنرستان ایت الله فقیه ازسید محمد تقی موسوی موذن روستای اسفاد تجلیل نمود. وی با استناد به روایتی از پیامبرگرامی اسلام حضرت محمد (ص) گفت: هرکس در شهری ازشهرهای مسلمین یک سال اذان بگوید بهشت برایش واجب می شود  لذا شما موذن باید قدر کارش و اجر و ثوابی که برایش وجود دارد را بداند.


 

نوشته شده توسط محمود در یکشنبه شانزدهم بهمن 1390 ساعت 17:10 موضوع خبرهای فرهنگی و مذهبی | لينک ثابت


رگزاری مراسم زیارت حضرت رسول (ص) از راه دور در مسجد روستای اسفاد

مراسم زیارت حضرت رسول (ص) ظهر روز یکشنبه از راه دور درمسجد فاطمه الزهرا (س)روستای اسفاد بعد از نماز ظهر و عصر توسط حجت الاسلام محمود جعفری برگزار شد. وی درخصوص اهمیت این زیارت افزود:در امالی شیخ طوسی آمده است که  پیامبر اکرم(ص) به حضرت علی (ع) فرمودند: هر کس در هر مکانی از زمین به من سلام کند سلامش به من می رسد .


 

نوشته شده توسط محمود در دوشنبه سوم بهمن 1390 ساعت 17:8 موضوع خبرهای فرهنگی و مذهبی | لينک ثابت


برگزاري محفل تلاوت نور و تفسير کلام وحي در روستاي اسفاد

شنبه ۱۷ دی ۱۳۹۰

به نقل از سایت سازمان تبلیغات اسلامی

مسئول نمايندگي فرهنگي زيرکوه از برگزاري محفل تلاوت نور و تفسير کلام وحي در مسجد فاطمه الزهرا (س) روستاي اسفاد خبر داد.

به گزارش روابط عمومي اداره کل تبليغات اسلامي خراسان جنوبي، به نقل از نمايندگي فرهنگي تبليغي زيرکوه، حجت الاسلام محمود جعفري روحاني طرح هجرت حاجي آباد با حضور در مسجد فاطمه الزهراء روستاي اسفاد و شرکت در محفل تلاوت نور اين مسجد، پس از قرائت آياتي از کلام وحي به تفسير بخشي از سوره تحريم پرداخت.

وي گفت: خداي متعال در اين سوره الگوهاي بد و خوب را براي مردم معرفي مي کند.

روحاني طرح هجرت هنرستان آيت الله فقيه در پايان تصريح کرد: اين آيات همچنين هشداري است به همه مؤمنان در تمام قشرها که پيوند هاي خود با اولياء الهي را در صورت گناه و عصيان، مانع عذاب الهي نپندارند.

لازم به ذکر است حجت الاسلام محمود جعفري به طور مرتب از محافل قراني شهر و روستاهاي فاقد روحاني سرکشي مي نمايد.

ادامه مطلب را ببینید.


ادامه مطلب

 

نوشته شده توسط محمود در شنبه هفدهم دی 1390 ساعت 17:3 موضوع | لينک ثابت


تصاویری از سرو کهنسال اسفاد

سرو اسفاد

http://esfad568.blogfa.com/

بقیه تصاویر در ادامه مطلب


ادامه مطلب

 

نوشته شده توسط محمود در دوشنبه بیست و هشتم آذر 1390 ساعت 17:51 موضوع سرو اسفاد | لينک ثابت


قلعه اسفاد

سابقه تاریخی و فرهنگی قلعه اسفاد چندان روشن نیست .کتاب تاریخ حافظ ابرو تالیف شهاب الدین عبدالله خوافی قرن نهم ذیل ولایت زیرکوه قاین از توابع قهستان از قریه اسفاد نام برده است این روستا به لحاظ نزدیکی به آبیز که سابقه طولانی داشته و نیز به خاطر داشتن قنات پر آب وموقعیت خاص خود که مسلط بر دشت است دارای سابقه سکونت از اوایل ظهور اسلام و شاید قدیمی تر باشد. بعید نیست در دوره ساسانی ناحیه آبیز و اسفاد که چشمه ها و قناتهای بزرگی داشته مورد توجه فرماندهان وامراواقع شده باشد.
قلعه اسفاد از لحاظ استراتژیکی و صعب العبور بودن اهمیت چندانی نداشته چرا که نسبت به ارتفاعات اطراف به آسانی قابل تسخیر است . احتمال دارد این قلعه در مواقع ضروری و بحرانی که ساکنین احساس خطر می کردند مورد استفاده قرار گرفته زیرا در پایین این تپه و بفاصله 200متری بقایای خانه ها و معماری مسکونی که در حال حاضر بصورت تپه ماهور د رآمده دیده می شود. در اطراف قلعه دیواری از سنگ لاشه و برجهایی وجود داشته که بدین وسیله حفاظت از قلعه را آسانتر می کرده است. اتاقها تماما از سنگ لاشه ساخته شده به وسیله راهروها و درگاهها به هم ارتباط داشته اند.
مردم اسفاد معتقدند از کنار قلعه از بدنه تپه تونلی بوده که قلعه را به قریه قدیمی اسفاد متصل می ساخت.احتمالا این قلعه به چاههای قنات مرتبط بوده و از آن طریق به قلعه قدیمی رفت و آمد داشته اند. شناخت بیشتر آن نیازمند حضور باستانسناسان می باشد.
با توجه به موقعیت روستای اسفاد ونیز بقایای معماری مانده در قلعه تاریخ آن حداقل به حدود 700سال قبل می رسد قطعات سفال لعاب دار پیدا شده به احتمال زیاد در دوره تیموری ساخته شده چون شهاب الدین عبداله خوافی «حافظ ابرو»در قرن نهم از قریه اسفاد یاد کرده است . بنا بر این می توان نتیجه گرفت که قلعه اسفاد در دوره تیمور مسکونی بوده البته نباید حاکمیت مطلق اسماعیلیان را بر ایالت قهستان در قرون پنجم و ششم نادیده گرفت . اهالی محل اظهار می دارند در قسمت قدیمی اسفاد مسجد جامعی بوده که شباهت کاملی به مسجد جامع افین داشته است و در طی دهه اخیر تخریب و به جای آن مسجد جدیدی از آجر ساخته شده است .اگر چنانچه این مسئله صحت داشته باشد قلعه مربوط به دوره سلجوقی است که مردان اسماعیلیه آن را برای مخفی شدن مناسب دانسته اند.

http://www.ghaenecity.com

http://esfad568.blogfa.com/


 

نوشته شده توسط محمود در سه شنبه هشتم آذر 1390 ساعت 17:55 موضوع قلعه کوه اسفاد | لينک ثابت


وبلاگ روستاهای قاین

 آبیز   

 استند    

 اسفاد

 اسفدن 

افین 

اوجان 

برکوک

بزناباد 

 بسکاباد

بیناباج 

بن خونیک

  بیهود 

   پایهان

پهنایی

پیشبر 

خشک

خضری

خونیک گدار 

دره باز

دهشک

 زول

 زهان

شهرک قدس

شیرخند 

شاهرخت

فندخت

کرغند

کره 

کلاته میان 

 گریمونج

نوغاب 

نجم آباد 

گرماب

 ورزگ


 

نوشته شده توسط محمود در سه شنبه سوم خرداد 1390 ساعت 16:9 موضوع | لينک ثابت


تصاویری از مراسم شهادت حضرت فاطمه (س) دراسفاد-اردیبهشت90

بار دیگر بزرگ ترین گردهمایی هیئات مذهبی زیرکوه در سالروز شهادت ام ابیها (س) در اسفاد برگزار شد

اسفاد

ایستگاههای صلواتی متعدد در مسیر حرکت هیئت ها

بقیه تصاویر در ادامه مطلب


ادامه مطلب

 

نوشته شده توسط محمود در شنبه سی و یکم اردیبهشت 1390 ساعت 23:56 موضوع | لينک ثابت


اسفاد

   روستای اسفاد(esfäd) از توابع شهرستان قاینات، بخش  زیرکوه، در موقعیت 59 درجه و 56 دقیقه و 25 ثانیه طول جغرافیایی و 33درجه و 44دقیقه و 6 ثانیه عرض جغرافیایی قرار گرفته است. ارتفاع آن  از سطح دریا 1200 متر  بوده  و دارای موقعیت پایکوهی می باشد. جمعیت آن بر اساس سرشماری سال 85 ، 829 نفر می باشد.این روستا  از جنوب  به روستای آبیز ، از شرق به دشت اسفاد و از غرب به رشته کوه شاسکوه محدود می شود. فاصله آن تا مرکز شهرستان 100 کیلومتر و تا مرکز بخش (حاجی آباد) 15 کیلومتر می باشد. اسفاد در سایه کوه بلند شاسکوه واقع شده است. شاسکوه از قله های بنام کشور می باشد و در خراسان جنوبی از نظر ارتفاع دومین قله است که ارتفاع آن از سطح دریا 2823 متر و از سطح زمین مجاور 1800 متر می باشد.

     کتاب تاریخ حافظ ابرو تالیف شهاب الدین عبدالله خوافی قرن نهم ذیل ولایت زیرکوه قاین از توابع قهستان از قریه اسفاد نام برده است. این روستا همچنین به خاطر داشتن قنات پر آب وموقعیت خاص خود که مسلط بر دشت است دارای سابقه سکونت از اوایل ظهور اسلام و شاید قدیمی تر می باشد. بعید نیست در دوره ساسانی ناحیه اسفاد و آبیز که چشمه ها و قناتهای بزرگی داشته مورد توجه فرماندهان و امرا واقع شده باشد.  (البته پس از خشکسالی های اخیر آب قنات اسفاد بشدت تقلیل یافته که موجب مهاجرت عده زیادی از مردم بویژه جوانان شده است.)
     قلعه قدیمی اسفاد به قله شاسکوه ( به قول ساکنین لاخ شاسکوه ) منتهی می شود. این قلعه، مجاور تپه بلندی به نام "قله مزار آشی" ، جنب قنات و در دو طرف رودخانه ای که به "شاهرود" معروف است قرار داشت. و هنوز در پایین این تپه و بفاصله کمتر از 200متری، بقایای خانه ها و معماری مسکونی که در حال حاضر بصورت تپه ماهور د ر آمده است، دیده می شود.

     یک ضلع قله مزار آشی که قلعه کوه اسفاد روی آن واقع شده است پوشیده از درختان ارغوان می باشد که زیبایی خاص خودش را دارد. وجه تسمیه این قله کوچک وجود سنگ بزرگی است که یک درخت ارغوان از دل آن روییده است . مردم برای این مکان تقدس و تبرک خاصی قائل و به عنوان مزار مورد احترام آنها می باشد. این درخت که سالیان متمادی از عمر آن می گذرد همچنان سرسبز و شاداب بوده و در فصل بهار گلهای ارغوان، زیبایی خاصی به آن می بخشد.

اما قلعه کوه اسفاد که بر روی این قله (قله مزار آشی) قرار دارد، متأسفانه در بازسازی پس از زلزله 57 برای استفاده از سنگ های آن در پی ساختمانها تخریب شد. این قلعه از طریق تونلی به کانال قنات متصل می شده و مردم برای در امان بودن از خطر دشمن از طریق این تونل خود را به قنات می رساندند(به نقل از مردم روستا).

سرو زیبای اسفاد


  سرو زیبای اسفاد سالیان سال است که همچنان بر فراز درختان بلند و سر به فلک کشیده خود نمایی می کند و زیبایی منظره باغستان اسفاد را دو چندان کرده است.

     در قلعه قدیمی اسفاد،در کنار قنات، مسجدی قرار داشت دارای یک ایوان بلند با پوشش گنبدی در وسط و دو ایوان کوچکتر در دو طرف، پی مسجد از سنگ و دیوارها و سقف با خشت ساخته شده بود  . ایوان بزرگ در زلزله سال ۷۶تخریب شد اما دو ایوان کوچک که  سالها قبل از آن تخریب شده بود و تنها دیوارهای آن باقی بود ، کسی زمان تخریب آن را به خاطر نمی آورد....

     گفته می شود در جایی از این مسجد سنگ لوحی وجود داشته که روی آن حک شده بود: "اندر چپ و اندر چپ و اندر چپ و راست ، در گوشه این مسجد یک خمر طلاست". مردم می گفتند هر کس این خمره را بیابد باید در آمد آن را صرف تعمیر مسجد نماید.

      در پایان از خوانندگان عزیز می خواهم نقایص و کاستی های این مطلب را به حساب معلومات ناقص نویسنده گزارده و از همه دوستان و کسانی که در این زمینه اطلاعاتی دارند خواهشمندم برای تکمیل این پست مطالب خود را به ایمیل نویسنده ارسال نمایند.

 

نظرات خوانندگان عزیز نگارنده را در ارائه مطالب جدید تر یاری خواهد نمود.


 

نوشته شده توسط محمود در دوشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1390 ساعت 16:18 موضوع | لينک ثابت


قلعه قدیمی اسفاد

قلعه کوه اسفاد


 

نوشته شده توسط محمود در جمعه بیست و سوم اردیبهشت 1390 ساعت 16:47 موضوع | لينک ثابت


مزار شاسکوه ومیلاکوه

مزار شاسکوه ومیلاکوه

مرحوم آیتی درکتاب بهارستان چنین می نویسد :سه نفر از سادات موسوی بر ذروه آس کوه و یک نفر بر ذروه کوه میلان آسوده اند و اینجمله از عمال خلفای عباسی فراری و در جبال وصحاری متواری گردیده بالاخره قضا و قدر ایشان را به محال زیر کوه کشانیده و روزی چند در چهار گنبد افین (در خانه شیخ رجب محدث افینی )بسر برده واز آنجا بکوه فوداب وآس کوه ومیلان پناهنده شده که دیگر کسی از سرنوشت آنها با خبر نشد.
مزار شاسکوه ومزار میلاکوه در بلند ترین قله شاسکوه واقع شده رفتن بدان محل با توجه به صعب العبور بودن راه بسیار مشکل است و چون هوا خیلی سرد است تنها در تابستان اندکی زایر دارد. بر فرازکوه دو حوض بنامهای کوثروجمجمه بوده که اطراف آن حصار کشی شده و از کف این حوضها آب بالاآمده و آب مورد نیاز زایران تامین می شود.

آن هر دو جبل چو مروه و کوه صفاست                یا همچو احد مزار پاک شهداست

 معلـومـم نیسـت نــام آســوده آس                    میلان مقرّ شاه سلیمان رضاست

محمد حسین آیتی (بهارستان) صفحه 161

 


 

نوشته شده توسط محمود در جمعه بیست و سوم اردیبهشت 1390 ساعت 16:45 موضوع | لينک ثابت


13 بدر 90

درخت انجیر - شاهرود اسفاد

این لانه پرنده نیست بلکه قسمتی از درخت انجیر است.


 

نوشته شده توسط محمود در جمعه بیست و سوم اردیبهشت 1390 ساعت 16:45 موضوع | لينک ثابت


همه چیز درباره قله شاسکـوه

همه چیز درباره قله شاسکـوه

نام رشته کوه : شاسکوه

نام قله : آس کوه – میلان کوه

علت شهرت : وجود زیارتگاههای مقدس بر فراز قله – وجود چشمه کوثر در ارتفاع 2650 متری –ارتفاع زیاد مشهور به  بام زیرکوه-دومین قله مرتفع استان خراسان جنوبی.

فاصله از مرکز بخش : 25 کیلومتر – فاصله از روستای آبیز 20 کیلومتر.

جاده : آسفالته و خاکی که مقدار 15 کیلومتر آن از مسیر سد دوازده امام خاکی است .

مسیر پیاده روی تا کمپ : 3 کیلومتر . این مسیر که از محل توقف خودروها تا کمپ شروع می شود دارای شیب تندی است که آغاز صعود از این محل شروع می شود . راه باریکه ای توسط کوهنوردان و افراد بومی جهت زائرینی که قصد زیارت و  صعود به قله را دارند احداث شده است .

مهر بخش : نام محلی است که به علت دشواری عبور خصوصا توسط زائرین زن به این نام خوانده شده است . قدیمی ها معتقدند خانم ها برای عبور از این محل حاضر بودند مهریه شان را به شوهرانشان ببخشند تا شوهرانشان آنها را از این مسیر عبور دهند .

تیغ باد : ارتفاع 2600 متر . طول مسیر 300 متر . این مسیر به علت باریک بودن و قرار گرفتن در معرض وزش بادهای شدید به تیغ باد مشهور است . این مسیر در زمستان تحت تاثیر بادهای سرد و در تابستان تحت تاثیر بادهای شدید موسمی است که عبور از این محل را بسیار دشوار می سازد .

حوض کوثر : این مکان مقدس چشمه ای است که در ارتفاع 2670 متری و حدود 100 متری کمپ قرار دارد. آب این مکان مقدس است و از آن برای شفای مریضان استفاده می شده اما به علت خشکسالی های چند سال اخیر آب چشمه تقریبا خشکیده است .

کمپ اصلی : ارتفاع 2703 متر . این کمپ در حد فاصل 2 قله میلان و آس قرار دارد . وجود چشمه آب سرد از اصلی ترین مزایای این کمپ به شمار می رود . توسط زائرین و کوهنوردان در این مکان تعداد 5 خانه کوچک ساخته شده است که برای استراحت مورد استفاده قرار می گیرد . به همت هیات کوهنوردی شاسکوه آبیز پروژه روشنایی این مکان توسط دستگاه خورشیدی به انجام رسیده است .

دیگر امکانات : سرویس بهداشتی 3 چشمه . ظروف بزرگ و کوچک – لیوان – استکان – بشقاب و قاشق و... برای استفاده حداقل 150 نفر.

قله اصلی یا زیارتگاه  شاسکوه رتفاع 2843 متر . مسیر پیاده روی از کمپ 400 متر – ارتفاع از کمپ : 140 متر

قله میلان کوه : در بالای این قله زیارتگاه شاه سلیمان رضا قرار دارد . ارتفاع 2790 متر – مسیر پیاده روی از کمپ 350 متر –

 ارتفاع از کمپ : 87 متر .

این هردو جبل چو مروه و کوه صفاست          یا همچــو احد مزار پاک شهداسـت

معلومم نیست کیست آسـوده (آس )           (میلان) مقر شاه سلیمان رضاست .

افراد بومی و قدیمی ها معجزات زیادی از این مکان مقدس دیده اند و گفته می شود افراد پاکدل صدای نقاره خانه امام رضا (ع) را از این مکان بارها شنیده اند . التماس دعا - زیارت قبول . علی بیهقی

( کلیه اعداد و ارقام  توسط دستگاه جی پی اس در تاریخ 21/8/89 به ثبت رسیده است )



انتخاب مطالب از وبلاگ: http://www.zirkooh22.blogfa.com


 

نوشته شده توسط محمود در جمعه بیست و سوم اردیبهشت 1390 ساعت 16:40 موضوع | لينک ثابت